Robert Tomaszewski

Pracuję przede wszystkim z osobami doświadczającymi traumy, uzależnień i współuzależnienia, stanów depresyjnych i lękowych, trudności emocjonalnych i relacyjnych, a także problemów związanych z poczuciem własnej wartości i stawianiem granic.

Szczególnie bliska jest mi praca z traumą i tym, jak nasze wcześniejsze doświadczenia wpływają na to, jak dzisiaj myślimy, czujemy, budujemy relacje i reagujemy w trudnych sytuacjach. Nie skupiam się wyłącznie na objawie. Wspólnie przyglądamy się temu, co może znajdować się głębiej – emocjom, niezaspokojonym potrzebom, przekonaniom oraz mechanizmom obronnym, które kiedyś pomagały nam przetrwać, a dzisiaj mogą utrudniać życie.

W pracy z osobami uzależnionymi korzystam również z doświadczenia Programu 12 Kroków. Uzależnienie postrzegam nie tylko przez pryzmat substancji czy zachowania, ale również jako możliwy sposób radzenia sobie z bólem, trudnymi emocjami i doświadczeniami, z którymi człowiek nie potrafił wcześniej poradzić sobie inaczej. Pomagam zrozumieć te mechanizmy i stopniowo budować nowe, bardziej wspierające sposoby funkcjonowania.

Jednocześnie nie uważam, że terapia zawsze musi oznaczać wieloletnie „grzebanie w przeszłości”. W Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach możemy skoncentrować się na tym, dokąd chcesz dojść, jakie masz zasoby i co możesz zrobić już teraz, żeby zacząć wprowadzać zmianę w swoim życiu.

Ważną częścią mojej pracy jest również pomaganie ludziom w odzyskiwaniu kontaktu ze sobą – z własnymi emocjami, potrzebami i ciałem. Uczymy się nie tylko rozumieć to, co czujemy, ale również radzić sobie z emocjami w codziennym życiu: w związku, rodzinie, pracy, podczas konfliktów, a także w relacji z samym sobą.

Od ponad 20 lat praktykuję medytację i mindfulness. Jestem Nauczycielem Dharmy w treningu w tradycji Zen. To doświadczenie w naturalny sposób przenika do mojej pracy, szczególnie tam, gdzie ważne stają się uważność, kontakt ze sobą, obserwowanie własnych reakcji i tworzenie przestrzeni pomiędzy emocją a automatycznym działaniem.

Od około 20 lat pracuję również z ciałem jako dyplomowany masażysta i refleksolog. Pomagam osobom zmagającym się m.in. z napięciami mięśniowymi, dolegliwościami bólowymi czy rwą kulszową. Wieloletnia praca manualna nauczyła mnie patrzeć na człowieka nie tylko przez pryzmat tego, co mówi i myśli, ale również zwracać uwagę na to, co komunikuje jego ciało – napięcie, stres i sposób, w jaki przeżywane emocje mogą manifestować się w doświadczeniu cielesnym.

Jestem również członkiem Polskiego Cechu Terapeutów oraz posiadam kwalifikacje z zakresu bioenergoterapii i uzdrawiania pranicznego.

W swojej pracy nie próbuję dopasować człowieka do jednej metody. To metodę staram się dopasować do człowieka.

Łączę wiedzę psychologiczną, doświadczenie terapeutyczne, pracę z emocjami i ciałem oraz ponad dwudziestoletnią praktykę uważności. Zależy mi na stworzeniu bezpiecznej, pozbawionej oceny przestrzeni, w której możemy nie tylko zrozumieć, dlaczego dzisiaj funkcjonujesz właśnie w taki sposób, ale przede wszystkim zobaczyć, co możesz z tym zrobić i jak zacząć żyć bliżej siebie.

Kilka słów o mnie

Od ponad 25 lat moją największą pasją jest człowiek – jego psychika, emocje, ciało, duchowość i potencjał, który bardzo często pozostaje ukryty pod warstwą lęku, ograniczających przekonań, trudnych doświadczeń i mechanizmów, które kiedyś pomagały nam przetrwać.

Moje zainteresowanie psychologią i rozwojem człowieka nie zaczęło się jednak od książek czy studiów. Najpierw sam przeszedłem tę drogę.

W 2000 roku rozpocząłem własny, wieloletni proces terapeutyczny. Była to droga wychodzenia z uzależnienia, silnej nerwicy lękowej i depresji, ale z czasem stała się czymś znacznie więcej – początkiem trwającego do dziś zainteresowania tym, jak właściwie działa człowiek i co sprawia, że może naprawdę zmienić swoje życie.

Przez kolejne lata poznawałem różne nurty psychoterapii, praktykowałem medytację i mindfulness, pracowałem z ciałem i własnymi emocjami oraz zgłębiałem psychologię i duchowość. Z czasem zauważyłem, że coraz łatwiej przychodzi mi rozpoznawanie mechanizmów, które stoją za ludzkim zachowaniem – tego, co często ukrywa się pod lękiem, złością, uzależnieniem, potrzebą kontroli czy trudnościami w relacjach.

Wierzę, że jeśli samemu przeszło się przez własny labirynt emocji i mechanizmów obronnych, łatwiej jest później towarzyszyć komuś, kto próbuje znaleźć z niego własne wyjście. Nie dlatego, że znam wszystkie odpowiedzi. Każdy człowiek i każda historia są inne. Wiem jednak z własnego doświadczenia, że zmiana jest możliwa.

Dlatego najbliższe jest mi podejście integracyjne. Nie próbuję dopasowywać człowieka do jednej metody czy jednego nurtu. Łączę to, co wiem i czego doświadczyłem, z tym, co naturalnie pojawia się podczas spotkania. Czasem potrzebna jest rozmowa, czasem praca z emocjami, przekonaniami lub ciałem, a czasem po prostu uważna obecność drugiego człowieka.