Zachowania obsesyjno kompulsywne polegają na wciąż powracających natrętnych wręcz myśli lub czynności, których wykonania nie sposób się oprzeć. Osoba mająca problem z takimi zachowaniami, często stara się im przeciwstawić. Niestety próby te, często okazują się nieudolne, a w osobie cierpiącej na zespół obsesyjno kompulsywny wzbiera złość, lęk, niepokój, frustracja i napięcie ściśle związane z cierpieniem wewnętrznym. Jakie są przyczyny występowania zaburzeń obsesyjno kompulsywnych? Czy istnieje sposób na radzenie sobie z tym zaburzeniem w codziennym życiu?

OCD choroba, czyli czym są zaburzenia obsesyjno kompulsywne?

OCD to skrót z ang. Obsessive Compulsive Disorder, czyli zaburzenia obsesyjno kompulsywne nazywane również nerwicą natręctw. Jest to zaburzenie zaliczane do grupy zaburzeń lękowych. Na zaburzenia obsesyjno kompulsywne cierpi około 3 % naszej populacji. Ceche charakterystyczne dla tego zaburzenia to kompulsje oraz obsesje. Kompulsje to inaczej czynności, które chory podświadomie zmuszony jest wykonać, z kolei obsesje to natrętne myśli, które nie dają choremu spokoju. Obsesje i kompulsje nawracają naprzemiennie do chorego, uprzykrzając mu tym samym codzienne życie. Zdarza się, że osoba chora na OCD doświadcza tylko obsesji, lub tylko kompulsji. Choroba zazwyczaj daje o sobie znać około 15 roku życia. Według statystyk, zaburzenie to częściej dotyka chłopców.

Do najczęstszych obsesji zaburzenia OCD zaliczamy:

Z kolei do najczęstszych kompulsji możemy zaliczyć:

Zaburzenie obsesyjno kompulsywne jest dostrzegane przez chorego. Osoba taka podejmuje starania, mające na celu uwolnienie się od obsesji i kompulsji. Niestety zazwyczaj choremu nie udaje się opanować obsesji i kompulsji, choć według niego zachowania te oraz myśli są nielogiczne. Osoba, której na co dzień towarzyszą zachowania obsesyjno kompulsywne, stara się je ukryć, gdyż w jej mniemaniu są one powodem do wstydu. Zaburzenie OCD potrafi znacznie obniżyć komfort codziennego życia. Nieleczone może prowadzić nawet do ciężkiej depresji.

OCD objawy

Zaburzenia obsesyjno kompulsywne mogą objawiać się na trzy sposoby. Chory może doświadczać samej obsesji, bez zachowań kompulsywnych. Drugi typ choroby przejawia się zachowaniami kompulsywnymi, którym nie towarzyszy obsesja. Trzeci typ choroby, to taki, w którym chory cierpi na zaburzenia kompulsywne i zaburzenia obsesyjne. Każdy typ charakteryzuje się dużą świadomością chorego, na temat występujących natrętnych zachowań i myśli. Obsesje, czyli natrętne myśli są bardzo silne i intensywne. Pacjent stara się o nich nie myśleć, gdyż zdaje sobie sprawę z ich absurdalności. Są też dla niego czymś wstydliwym, a nawet przykrym. Obsesje pojawiają się wbrew woli chorego, który w żaden sposób nie potrafi się ich pozbyć. Często wynikiem obsesji jest kompulsja. Kompulsja podobnie jak obsesja jest czymś kompletnie niemającym sensu w oczach chorego, jednak ten nie potrafi się im oprzeć. W ten sposób stają się nieuniknione. Po prostu chory się im poddaje.

Doświadczasz trudności i potrzebujesz wsparcia? Skorzystaj z pomocy naszych specjalistów.
Zapisz się online

Zachowania obsesyjne

Wcześniej pokrótce wspomniano, na czym mniej więcej polegają zachowania obsesyjne. Przyjrzyjmy się jednak nieco bardziej zachowaniom obsesyjnym. Co do nich zaliczymy?

Zachowania kompulsywne

Zachowania kompulsywne choć mogą występować samodzielnie, to zazwyczaj są wynikiem myśli o charakterze obsesyjnym. Mogą one przybrać postać:

Osobowość obsesyjno kompulsywna – inne objawy

Zespół obsesyjno kompulsywny może wiązać się również z wystąpieniem innych objawów choroby. Z całą pewnością możemy wymienić tu grupę objawów zaburzeń lękowych. Z czasem u chorego na OCD rozwijają się objawy depresji, które mogą doprowadzić do rzeczywistego rozwoju choroby. Zaburzenia depresyjne pojawiają się na skutek nieradzenia sobie z zaburzeniami OCD. Nerwica natręctw, gdy jest nieleczona, może wpływać na znaczne utrudnienie w normalnym funkcjonowaniu. Powoduje to obniżenie nastroju chorego, pogłębia smutek, cierpienie i niemoc w obliczu choroby. Osoba taka czuje się bezradna i ma poczucie beznadziejności sytuacji, w której się znalazł. Wśród innych objawów zaburzenia OCD, warto wymienić depersonalizację oraz derealizację. Pacjent w wyniku ogromnego lęku oraz napięcia związanego z zaburzeniem doświadcza uczucia odrealnienia, wydaje się mu, że nie wszystko, co go otacza, jest rzeczywiste. Czasem ma wrażenie, że uczucia, które mu towarzyszą, nie są tak naprawdę jego. Osobę taką często uznaje się za szaloną, a stan ten jest wynikiem nieleczonego zaburzenia obsesyjno kompulsywnego.

Mniej przerażającym objawem, jednak bardzo uciążliwym są pojawiające się tiki. Należą do nich mimowolne ruchy oczami, ramionami, chrząkanie, prychanie itp. Chory nawet nie rejestruje takiego zachowania. Ponadto, choroba może objawiać się nieuzasadnionym lękiem przed ostrymi przedmiotami, brudem oraz wszelkimi możliwymi bakteriami i zarazkami.

Zaburzenia kompulsywno obsesyjne przyczyny

Istnieje wiele różnych czynników mających wpływ na rozwój zaburzenia obsesyjno kompulsywnego. Na rozwój OCD mają wpływ czynniki biologiczne, społeczne i psychologiczne. Do podstawowych czynników mogących być przyczyną pojawienia się i rozwoju nerwicy natręctw jest:

Zaburzenia obsesyjno kompulsywne – jak sobie radzić?

Nerwica natręctw jest bardzo wstydliwą chorobą. Osoba cierpiąca na to zaburzenie bardzo rzadko sama z siebie chce opowiedzieć o swoich dolegliwościach. Zaburzenia obsesyjno kompulsywne sprawiają, że chory boi się braku zrozumienia, odrzucenia czy wyśmiania. Większość osób borykających się z tym zaburzeniem unika pójścia do lekarza psychiatry czy do psychologa. Jest to jednak ważny krok na drodze do powrotu do zdrowia. Podobnie będzie w wypadku, gdy zaobserwujemy objawy choroby u kogoś bliskiego. Pełni zrozumienia powinniśmy porozmawiać z taką osobą, udzielić jej wsparcia i zachęcić do odwiedzenia właściwego lekarza. Nie warto odkładać w czasie takiej wizyty. Sprzyja to tylko rozwojowi zaburzenia, a sam chory nie jest w stanie sobie poradzić z obsesją i kompulsją. W efekcie choroby chory znaczne obniża standard swojego życia, i jest narażony na rozwój depresji.

Zaburzenia obsesyjno kompulsywne – leczenie

Leczenie OCD nie należy do najprostszych. Trzeba przygotować się na to, że jest to długotrwały proces i bardzo złożony. Wymaga nie tylko zaangażowania ze strony lekarza, ale również ogromnego pokładu cierpliwości ze strony pacjenta. Pacjent musi zdawać sobie sprawę z tego, że obsesje i kompulsje nie znikną na pstryknięcie palcami. Zwykle jest do długotrwały i powolny proces. Jaki sposób leczenia polecany jest do walki z zaburzeniami obsesyjno kompulsywnymi? Przede wszystkim zaleca się stosowanie psychoterapii. W zależności od stanu pacjenta lekarz psychiatra może również zalecić stosowanie leczenia farmakologicznego. Zazwyczaj wykorzystuje się leki przeciwdepresyjne, które pacjent stosuje przez okres minimum kilka miesięcy. Pacjent największe postępy w walce z chorobą robi, decydując się na rozpoczęcie psychoterapii. Dzięki regularnym sesjom terapeutycznym pacjent stopniowo uczy się, w jaki sposób opierać się obsesjom oraz natrętnym czynnościom. Psychoterapia pacjenta cierpiącego na zaburzenia obsesyjno kompulsywne może trwać przez bardzo długi czas. Jednak daje szanse nawet na całkowite wyleczenie z problemu. Psychoterapii nie warto odkładać na później. Dzięki psychoterapii pacjent jest w stanie doznać życiowej ulgi, przerywając błędne koło obsesji i kompulsji.

W placówkach Psycho Care pracują doświadczeni psychoterapeuci, którzy pomagają uporać się z tego rodzaju zaburzeniami. Zachęcamy do umówienia wizyty online poprzez stronę www lub mailowo bądź telefonicznie.

Umów się do specjalisty:

+48 736 00 90 90
Zapisz się online

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

2 Komentarzy

  1. Niestety mam to dziadostwo😢
    Strasznie męczy i utrudnia normalne życie.
    Wysysa z człowieka całą energię i wszystkie siły😢

Masz pytania lub potrzebujesz dodatkowej pomocy?

Ta strona jest chroniona przez reCAPTCHA i Google Polityka prywatności i Warunki korzystania z serwisu.