Szacuje się, że depresja poporodowa dotyka co ósmą matkę. Coś, co miało być najpiękniejszą chwilą w życiu kobiety, zmienia się w koszmar. Stan, jakiego doświadcza, to reakcja fizyczna i psychiczna na narodziny dziecka. Na jej wpływ ma również nieprawidłowe stężenie hormonów płciowych. Czym tak naprawdę jest depresja po porodzie? Jak wyjść z depresji po porodzie? Na te i inne pytania postaramy się znaleźć odpowiedź w tym artykule.

Czym jest depresja poporodowa?

Depresja poporodowa

Depresja poporodowa dotyka kobiety zaraz po urodzeniu dziecka. Stan negatywnych emocji i wzburzenia utrzymuje się od kilku tygodni nawet do kilku miesięcy. W zależności od postaci depresji młoda matka może wymagać różnej pomocy, od wsparcia pielęgniarki środowiskowej, lekarza rodzinnego, po opiekę psychologa lub psychiatry. Depresja poporodowa to problem, z którym mierzy się co ósma kobieta.

Jak objawia się depresja? To wspólnie występujące objawy psychiczne i fizyczne, które uniemożliwiają normalne funkcjonowanie. Zalicza się do nich:

Przyczyny depresji poporodowej uwarunkowane są wieloma różnymi czynnikami. Ogromny wpływ na rozwój lęku i zaburzeń ma nieprawidłowy obraz wyidealizowanego macierzyństwa i świadomość wyzwań, które stoją przed niedoświadczoną matką. Niekiedy depresja to konsekwencja trudnego porodu z komplikacjami, czy też zupełnego braku wsparcia bliskiego otoczenia.

Depresja poporodowa jako schorzenie psychiczne rozpoznawane jest w okresie około 6 tygodnia życia dziecka. Stan psychozy zwykle poprzedzają charakterystyczne epizody, którym może towarzyszyć napad paniki, płaczu lub niekontrolowane wybuchy agresji. Z czasem u matki dostrzega się narastającą niechęć wobec dziecka i do nowych obowiązków. Depresja poporodowa, choć najczęściej pojawia się tuż po urodzeniu dziecka, u niektórych kobiet może objawić się nawet rok później. Wówczas ma to związek z trudnością odzyskania wagi i wyglądu ciała sprzed ciąży. Niska samoocena młodej matki i problemy z organizacją życia swojego i dziecka przerastają ją, przyczyniając się do powstawania zaburzeń emocjonalnych. Co ważne, nieleczona depresja poporodowa prowadzi do niekorzystnych relacji między kobietą a dzieckiem i partnerem.

Depresja często mylona jest z tzw. baby bluesem. Trzeba wiedzieć jednak, że jest to stan, który trwa zaledwie kilka dni, a charakteryzuje się odczuwalnym przez młodą matkę smutkiem i płaczliwością. Najczęściej wynika ze stresu, zmęczenia i w przeciwieństwie do depresji poporodowej nie jest groźny dla relacji matki i dziecka.

Przyczyny depresji poporodowej

Skąd bierze się depresja poporodowa? Dla niektórych, depresja po porodzie jest abstrakcją. Radość towarzysząca rodzicom po urodzeniu upragnionego dziecka wydaje się niezwykle przejmująca. Gdzie tu miejsce na płacz i smutek? Okazuje się jednak, że jest kilka powodów, które mogą doprowadzić do depresji poporodowej, która może się pojawić nawet rok po urodzeniu dziecka. Jedną z przyczyn jest obniżenia poczucia własnej wartości oraz samooceny. Kiedy kobieta po urodzeniu dziecka, czuje się nieatrakcyjna, ciężko jej wrócić do formy sprzed ciąży, może to wpłynąć na obniżenie nastroju. Stan ten mogą potęgować problemy w organizacji opieki nad dzieckiem i utrzymaniem porządku w mieszkaniu, oraz brak wystarczającego czasu na odpoczynek i regenerację sił. Codzienna opieka nad dzieckiem zaczyna powoli przechodzić w rutynę. Zmiana pieluch, karmienie, kąpanie oraz inne obowiązki kobieta zaczyna wykonywać mechanicznie, bez większych uczuć. To prosta droga do rozwinięcia się depresji poporodowej.

Depresja poporodowa i jej konsekwencje dla dziecka

Trwająca depresja poporodowa niesie za sobą szereg konsekwencji zarówno dla matki, jak i nowo narodzonego dziecka:

Okres do 6 miesiąca życia dziecka to czas budowania istotnej, zarówno dla matki, jak i niemowlęcia, więzi. To właśnie wtedy kształtuje się interakcja poznawcza i przywiązanie emocjonalne. Kontakt fizyczny dziecka z matką jest więc niezbędny zarówno do stworzenia owej więzi, jak i prawidłowego rozwoju psychicznego dziecka. Niemowlęta pozbawione matczynej troski w późniejszym życiu są apatyczne, lękliwe, nieufne i mają trudności z nawiązywaniem więzi społecznych. Co ważne, matki dotknięte depresją poporodową nie krzywdzą fizycznie swoich dzieci.

Uwarunkowania depresji poporodowej

Depresja poporodowa może być uwarunkowana kilkoma czynnikami, które mają wpływ na jej rozwój. Szczególnie narażone są kobiety, które już przed ciążą borykały się z problemem depresji o różnym podłożu. W grupie ryzyka znajdują się również matki wcześniaków lub chorych dzieci, kobiety doświadczające straty (bliskiej osoby, pracy, mieszkania) lub te, które same wychowały się bez matki lub pozbawione właściwych relacji z nią.

Rola hormonów w depresji poporodowej

Jedną z przyczyn rozwoju depresji poporodowej może być również nieprawidłowe stężenie hormonów. W chwili porodu w organizmie kobiety dochodzi do wyrzutu estrogenu, który po rozwiązaniu natychmiast spada. Dodatkowo obniża się poziomu progesteronu. Wraz z produkcją pokarmu, nasila się wydzielanie prolaktyny. Niestabilność hormonalna może więc prowadzić do zachwiania równowagi emocjonalnej, która przez kobiety odczuwalna jest do 10 dni po porodzie. Huśtawce hormonalnej towarzyszy płaczliwość, smutek, apatia, senność i brak energii. Wyrównanie stężenia hormonów zachodzi naturalnie. Problem jednak może się nasilać, jeśli młoda mama boryka się z chorobą tarczycy, o której nie wie. W rezultacie prowadzi to zarówno do pogłębiania się zaburzeń emocjonalnych, jak i do szeregu innych dolegliwości fizycznych związanych z nieprawidłowym działaniem organu. Dlatego tak bardzo ważne są regularne badania i kontrola tarczycy, zarówno podczas ciąży, jak i po porodzie.

Jak leczyć depresję poporodową?

Diagnozowanie depresji poporodowej następuje po szczegółowym wywiadzie lekarskim oraz przeprowadzeniu testów psychologicznych. Wskazane jest również wykonanie podstawowych badań krwi, gdyż za obniżony nastrój odpowiedzialna może być np. choroba tarczycy. Jeśli pacjentka usłyszy diagnozę – depresja poporodowa, konieczne będzie rozpoczęcie właściwego leczenia.

Leczenie depresji poporodowej opiera się na psychoedukacji, psychoterapii, a także w niektórych przypadkach na farmakoterapii. Dzięki psychoedukacji kobieta będzie w stanie zrozumieć co dzieje się z jej organizmem i dlaczego reaguje właśnie w ten sposób. Lekarz prowadzący pacjentkę w depresji poporodowej może uznać za konieczne wprowadzenie leczenia farmakologicznego. Zazwyczaj unika się tego typu rozwiązań, ze względu na szkodliwy wpływ leków na dziecko. Matka w trakcie leczenia nie powinna karmić piersią. Leczenie farmakologiczne stosuje się zazwyczaj w przypadkach silnej depresji, gdy kobieta swoim zachowaniem pokazuje, że może zagrażać sobie lub dziecku. Najbezpieczniejszą formą leczenia jest psychoterapia, która pomaga odzyskać pacjentce równowagę emocjonalną. Dzięki regularnym sesjom z psychoterapeutą, kobieta w depresji jest w stanie uporać się z problemem obniżonego nastroju oraz niskiej samooceny. Powrót do codzienności i czerpania radości z obserwowania, jak rośnie własne dziecko, wcale nie jest takie trudne, jakby się mogło wydawać.

W leczeniu depresji poporodowej, warto podkreślić rolę najbliższych. Wsparcie oraz zrozumienie ma tu bardzo dużą rolę. Rodzina, która chce wesprzeć kobietę w walce z depresją poporodową, również może zgłosić się o pomoc do psychoterapeuty. W gabinecie specjalisty najbliżsi otrzymają informację na temat tego, co tak naprawdę dzieje się ze świeżo upieczoną matką, oraz jak udzielać jej wsparcia i jakich sytuacji oraz wypowiedzi unikać. Dzięki takiej pomocy depresja poporodowa zniknie szybko, niczym bańka mydlana.

Umów się do specjalisty:

+48 736 00 90 90
Zapisz się online

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Masz pytania lub potrzebujesz dodatkowej pomocy?

Ta strona jest chroniona przez reCAPTCHA i Google Polityka prywatności i Warunki korzystania z serwisu.